هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از درد هجران، عشق، و رنج‌های عاشقانه سخن می‌گوید. شاعر از دشمنانی که به دوست تبدیل شده‌اند گلایه دارد و از بی‌وفایی یار می‌نالد. همچنین، اشاره‌هایی به مفاهیم عرفانی مانند وصال، صبر، و عشق الهی دارد و در پایان، از امام علی (ع) و خاندانش به عنوان درمان‌بخش دردها یاد می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد.

شماره ۸۸۲ - ندیدم دشمنان گشته حبیبان

ندیدم دشمنان گشته حبیبان
فغان از گل دریغ از عندلیبان ۱

نه چندانم کشد هجران احباب
که اندر وصل غوغای رقیبان ۲

تو با اغیار چون بادام توام
چو پسته چاک شد ما را گریبان ۳

لب شکرفروشت خان یغماست
همه در کام ما از بی نصیبان ۴

تو سرگرم تماشائی عزیزا
چو یوسف مانده ای در چنگ ذئبان ۵

حدیث عشق از مطرب کنم گوش
اگر صد خطبه خوانند این خطیبان ۶

تو خون آشنایان خورده چون آب
چه غم داری زقتل این غریبان ۷

حکیم از نقطه موهوم غافل
لبت آموخت لبی بر لبیبان ۸

مرا تا عشق استاد سخن شد
فرامش کرده ام درس ادیبان ۹

علاج ماست وصل آشفته ورنه
شکیبا کی شوند این ناشکیبان ۱۰

مگو جز با علی و آل او درد
شفا رنجور جوید از طبیبان ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۸۱ - حدیث دوستان عیب است پیش دشمنان گفتن
گوهر بعدی:شماره ۸۸۳ - در آن دهان نگنجد از این بیشتر سخن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.