شماره ۸۹۵ - وه که بناف خون شود نافه آهوان چین

وه که بناف خون شود نافه آهوان چین
تا که بباد داده ای طره و زلف عنبرین ۱

گر ببری هزار دل نیستشان خبر زهستیم
بسکه سکنج زلف تو خم بخم است و چین بچین ۲

یار زراه میرسد غالیه سوده بر سمن
باد زباغ میوزد مشک ختن در آستین ۳

گرد لبت چه دید خم و هم فتاد بر غلط
گفت هجوم مور بین باز بگرد انگبین ۴

کاخ تمام لاله شد تا تو کشیده ای نقاب
بزم پر از ستاره شد خوی چو فشاندی از جبین ۵

پرده عشق ساز کن مطرب بزم عاشقان
تا که بمزد چنگ تو بذل کنیم عقل و دین ۶

سرو چمان من چو خضر ار گذرد بسوی دشت
جای گناه سر زند ناز و کرشمه ار زبین ۷

زلف سیاه هندویش غمزه چشم جادویش
آن زیسار میبرد و آن کشدم سوی یمین ۸

منع نظر نمیکند آشفته زاهدم دگر
بنگرد ار بچشم ما آینه خدای بین ۹