هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، به توصیف عشق و دل‌باختگی شاعر می‌پردازد. شاعر از گیسوی پرچین معشوق، زیبایی‌های او و تأثیرات عشق بر دل خود سخن می‌گوید. همچنین، در بخشی از شعر به مفاهیمی مانند ظلم و ناحقی اشاره شده است.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی اشارات به مفاهیم عمیق‌تر مانند ظلم و ناحقی وجود دارد که برای سنین بالاتر مناسب‌تر است.

شماره ۸۹۴ - مرا سودای آن گیسوی پرچین

مرا سودای آن گیسوی پرچین
فراغت میدهد از نافه چین ۱

بت سیمین ما صد چین بمو داد
اگر چین را بود بتهای سیمین ۲

شدی بر آفتاب روخوی افشان
نثار ماه کردی عقد و پروین ۳

بیاد طره شکر دهانی
شده ویران دلم مشکوی شیرین ۴

بخون ناحق من در صف حشر
گوهی بس بود دست نگارین ۵

چرا پامال کردی خون احباب
بخون غیر کردی پنجه رنگین ۶

شب وصل است ای خورشید چون ماه
تو هم در گوشه ای با ماه بنشین ۷

دهل زن گو مزن نوبت که امشب
من این نوبت نخواهم کرد تمکین ۸

اگر عشقت مدد بخشد به نخجیر
ملخ ریزد زناخن خون شاهین ۹

چه نقش است اینکه نقاش ازل کرد
بحسن روی تو پیوسته تحسین ۱۰

نزاید مادر ایام چون تو
که آیا زین تصرف گشته عنین ۱۱

چه شد آشفته زان زلف و بناگوش
نه از سنبل تراشاید نه نسرین ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۹۳ - بدرد خوی گرفته دل از پی درمان
گوهر بعدی:شماره ۸۹۵ - وه که بناف خون شود نافه آهوان چین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.