شماره ۹۲۴ - شبها ببزم غیر توئی شمع انجمن

شبها ببزم غیر توئی شمع انجمن
چون شام کور میگذرد هر شبی بمن ۱

پروانه ای که گرد سرت پر زند منم
در محفلی که روی تو شد شمع انجمن ۲

بازآی چون نسیم سحرگه ببوستان
تا غنچه همچو گل بدرد بر تو پیرهن ۳

هر دل که شد بشام غریبان زلف تو
تا صبح روز حشر ندارد غم وطن ۴

آنرا که سرو و گل بنظر جلوه میکند
هرگز ندیده سرو گلندام سیمتن ۵

عیسی صفت بمقبره کشتگان بیا
کز شوق تو کنند قبا بر بدن کفن ۶

از آب چشم و آه من ای شوخ الحذر
کاین برق خانه سوز است آن سیل خانه کن ۷

زآن دام زلف و دانه خالت که بر لبست
یوسف هزار افکنی اندر چه ذقن ۸

هر کس که گفت مشگ بود از ختا کجاست
نیکو ندیده نافه آنزلف پرشکن ۹

پرچین کند چو حلقه آنزلف مشکبوی
در هر شکن اسیر کند آهوی ختن ۱۰

آشفته از خودی بگذر تا رسی بدوست
کاندر حریم عشق نگنجیده ما و من ۱۱

آن خاک عرش فرش سر کوی مرتضی
آن شهسوار عرصه امکان ابوالحسن ۱۲