شماره ۹۷۰ - باز بهم برآمده طره مشکبوی تو

باز بهم برآمده طره مشکبوی تو
تا بخطا چه میکند نافه تو بتوی تو ۱

نافه بناف آهوان خون شده زلف وامکن
پرده مکش که گل درد پرده خود ببوی تو ۲

گه بهوای سرمه و گاه ببوی غالیه
حور بگیسو و مژه خاک برد زکوی تو ۳

نام زلال کی برد آب حیات کی خورد
خضر اگر که یکنفس آب خورد زجوی تو ۴

بت بنهفته در بغل سجده بکعبه میکند
تا بتو کی وفا کند بوالهوس دو روی تو ۵

رشته زلف او مهل ای دل پاره پاره ام
بو که زسوزن مژه یار کند رفوی تو ۶

روی تو جان بپرورد خوی تو سوخت پیکرم
شیفته ام بروی تو شکوه کنم زخوی تو ۷

یار بقصد کشتن و تو بهوای زندگی
کام زدوست کی برد ایندل کامجوی تو ۸

دعوی خون بها کنم در صف حشر کی غلط
هست مجالی ار مرا گر نظری بروی تو ۹

نقد من ار بود دغل پاک بباز تو عمل
در بر صیرفی برد زشت من و نکوی تو ۱۰

آشفته آرزوی من خاک در علی بود
وه که بخاک میبرم آخر آرزوی تو ۱۱