شماره ۹۷۵ - گر بختا و چین برد باد شمیم موی تو

گر بختا و چین برد باد شمیم موی تو
نافه بناف آهوان خون کند آرزوی تو ۱

تا که بار مغان برد باد بباغ بوی تو
هر سحر از شرف نهد پای بخاک کوی تو ۲

خامه زرشک بشکند در کف نقشبند چین
گر بنمایدش کسی نسخه روی و موی تو ۳

بگذرد ارز کوی تو از پس مرگ بنگرم
گیرد زندگی زسر قالب من زبوی تو ۴

بلبل اگر حدیث گل گوید در بهار و بس
گشت تمام عمر من صرف بگفتگوی تو ۵

روی ترش مکن که من دانمت آنشکر لبی
چاشنی سخن کند چاره تند خوی تو ۶

سوی بهشت و حور او میل نمیکند دیگر
هر که چو من ببرد ره حور وشا بسوی تو ۷

هر دم آشفته ام کند طره و زلف دلبری
لیک نه آن چنانکه شد شیفته دل زموی تو ۸