شماره ۱۰۴۰ - ایکه بر عارض افروخته بر دل ناری

ایکه بر عارض افروخته بر دل ناری
از چه رحمت بدل سوختگانت ناری ۱

بت پرستان جهان راست حمایل زنار
بر بت و چهره تو از زلف کنی زناری ۲

گر زلیخا نگرد روی تو بی پرده به مصر
حاش لله که به یوسف بودش بازاری ۳

مار زلفین تو عمدا بزند زخم بجان
عقرب آسوده شود تا نکند آزاری ۴

لوث زهدت نرود از دل و جان ای زاهد
تا بکفاره شوی خاک بود در خماری ۵

لاجرم سلطنت کون و مکانش بخشند
هر که بر بندگی عشق کند اقراری ۶

وه که در ساحت دل نیست جز اقلیم خراب
زآنکه جز عشق در این خانه بود معماری ۷

تهمت دل به که بندم که بسینه گم شد
که در این خانه بجز تو نبود دیاری ۸

تا که آشفته حدیث سر زلف تو نوشت
طبله مشک ختن را نخرد عطاری ۹