هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از درد عشق و جدایی می‌نویسد و از عناصری مانند مرغ دل، لیلی و مجنون، و یوسف و زلیخا برای بیان احساسات خود استفاده می‌کند. شاعر به زیبایی معشوق و درد ناشی از عشق اشاره می‌کند و از استعاره‌های مختلف برای توصیف این احساسات بهره می‌برد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و مفاهیم نمادین نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۰۴۱ - تو هم ای مرغ دل بر گل بخوان از عشق دستانی

تو هم ای مرغ دل بر گل بخوان از عشق دستانی
که دستان ساز شد هر بلبلی بر طرف بستانی ۱

نشان از خیمه لیلی در این وادی نمی بینم
کنم مجنون صفت هر روز گر طوف بیابانی ۲

لبت دارد دوای دردم و ناچار میمیرد
مریضی را کز آن عناب بنویسند درمانی ۳

نیاید در خم چوگانشان جز گوی مهر و مه
اگر ترکان بسازند از سر زلف تو چوگانی ۴

کجا این بی بضاعت را شماری از خریداران
کز این زنجیر صد یوسف دراندازی بزندانی ۵

کمانداران زهر سوئی بتیری خسته آهوئی
تو هم تیر مژه داری بساز ای چشم پیکانی ۶

نخواندی گر حدیث زلف او بر غیر در محفل
چرا آشفته پیوسته از این گفته پریشانی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۴۰ - ایکه بر عارض افروخته بر دل ناری
گوهر بعدی:شماره ۱۰۴۲ - چند مسافرت دلا سوی حجاز میکنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.