هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که به انتقاد از زاهد ریاکار و ستایش عشق حقیقی می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که زاهد بی‌عمل مانند کسی است که هیچ‌گاه آتش عشق را در نیافروخته است. او همچنین تأکید می‌کند که عشق واقعی از هرگونه ترس و واهمه‌ای به دور است و روح آدمی همواره در جست‌وجوی حقیقت و معنویت است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به توضیح و تفسیر نیاز دارند که برای سنین پایین‌تر ممکن است قابل‌درک نباشد.

شماره ۱۰۵۴ - زاهد خام بهرزه چو برآرد نفسی

زاهد خام بهرزه چو برآرد نفسی
هست معذور که دروی نگرفته قبسی ۱

کی رود شوق لبت از سرم از گفته شیخ
طالب قند گریزد زهجوم مگسی ۲

تار مطرب شکند شیخ که اینست صواب
نفس تار ار شکنی عین صواب است بسی ۳

هر که را شحنه عشق است بمنزلگه دل
نیستش بیم زعقل ارچه گمارد عسسی ۴

کی کنند از در انصاف زباغش بیرون
گرد گلزار هم ار سر بزند خاروخسی ۵

روح آشفته پی طوف حریم شه طوس
همچو مرغی که بگلشن بپرد از قفسی ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۵۳ - دین و دل ای سیم تن تنها نه از من میبری
گوهر بعدی:شماره ۱۰۵۵ - تا که بمصر نیکوئی سکه زدی بدلبری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.