شماره ۱۰۸۷ - تو که از جهان و اهلش همه احتراز داری

تو که از جهان و اهلش همه احتراز داری
بکف آر زاد راهی که ره دراز داری ۱

بمحب دوست دشمن شدن این خلاف باشد
زچه از رقیب پیوسته تو احتراز داری ۲

بگذار نقش اغیار و بکعبه شو مسافر
تو که بت در آستینی چه سر حجاز داری ۳

نخری بهیچ قیمت بود ار هزار یوسف
تو که چون سبکتکین چشم سوی ایاز داری ۴

همه پیرو هوائی و بخویش عشق بستی
نبود چو قبله کعبه تو کجا نماز داری ۵

نه که بلبل است ای گل بگشای گوشی اندک
که هزار مرغ در باغ ترانه ساز داری ۶

تو چه یوسفی خدا را که سفر بمصر کردی
که هزار چشم یعقوب براه باز داری ۷

تو که آدمی بصورت نبود چو داغ عشقت
نتوان زجانور گفت تو امتیاز داری ۸

بحریم کعبه یکعمر مجاورت نباشد
چو شبی بخلوت دوست دری فراز داری ۹

شب وصل دوست آشفته مگو حدیث هجران
که تو راست عمر کوتاه و سخن دراز داری ۱۰

سر بی نیازی ار هست زخلق روزگارت
بدر علی همان به که رخ از نیاز داری ۱۱