شماره ۱۱۷۰ - سحر است بر کمان نه دل را زتیر آهی

سحر است بر کمان نه دل را زتیر آهی
که زبرق آه دارد شب تیره صبحگاهی ۱

گذرد چو تیر آرش زکسان بیک گشادن
بسحر اگر برآید زدل شکسته آهی ۲

چو حکیم نخشب امشب زچه درون بحکمت
بدر آور از گریبان بفروغ قرص ماهی ۳

تو بچاه نفس تاریک چو یوسفی بمحبس
مگر آه کاروانان بدر آردت زچاهی ۴

بسر برهنه چون خور تو بعجز اگر درآئی
بسپهر رفعت البته که صاحب کلاهی ۵

اگرت سرشگ رخسار نشویدت سحرگاه
بصباح روز محشر زگناه روسیاهی ۶

بگدائی در دوست بیا در این دل شب
که چو بامدادت آید بیقین که پادشاهی ۷

همه توبه شکسته است چو آبگینه در ره
با چه حیله میتوان جست در این میانه راهی ۸

مگر از ولای حیدر بکف آوری رکیبی
بنشینی ار بکشتی تو بموجه تباهی ۹

زگناه خویش آشفته بگوی و مهر حیدر
چه محل که پیش صرصر بنهند برک کاهی ۱۰