شماره ۱۱۹۳ - تو ای غزال سرائی چرا غزل نسرائی

تو ای غزال سرائی چرا غزل نسرائی
غمم زدل زنواهای زیر و بم نزدائی ۱

توئی غزال سرائی غزل سرای تو چون من
روا نباشد اگردر سرای ما نسرائی ۲

بگیر چنگ بچنگ و بکف بیار دف و نی
اصول ساز بقانون که بر نوا بفزائی ۳

زناخن مژه ای زن بتا به تار دل من
که دل نوا کشد و بر نوای او بسرائی ۴

غزل سرا و بکش ساغر و برقص و زجا خیز
که تا چو حور بجنت میان بزم برآئی ۵

ادیب باش و ظریف و بگوی شعر و بخوان
که تا عزیز به چشم جهانیان بدر آئی ۶

زشعر دلکش آشفته خوان مدیح علی را
که از بیان حقایق بسوی حق بگرائی ۷

گره ززلف دو تا باز کن بمجلس انسم
که تا گره زدل عاشقان خود بگشائی ۸

کنونکه لعل شکرخات هست قند نریزی
مباد آنکه سر انگشت خود زغصه بخوائی ۹

چو هست آینه ات مظهر جمال جلالش
در آینه بنگر تا که خویشتن بستائی ۱۰