شماره ۱۲۲۴ - مدتی شد که زیاران سر دوری داری

مدتی شد که زیاران سر دوری داری
ما نداریم شکیب از تو صبوری داری ۱

خود تو شمعی نبود شمع زپروانه نفور
از عنادل زچه ای گل سردوری داری ۲

مردم آسا زبصر غائب و پنهان زنظر
پری این شیوه ندارد که تو حوری داری ۳

سرو من سنبل و سوری و سمن بار آرد
گر تو سرو و سمن و سنبل و سوری داری ۴

نور خورشید بر اطراف جهان میتابد
مرغ شب بیخبری علت کوری داری ۵

از نمکدان بت شیرین لب من شکر ریخت
ای نمک گر تو همین فخر بشوری داری ۶

تا گرفتار در این ظلمت نفسی ایدل
چه تمتع تو از این پیکر نوری داری ۷

لغت عشق به برهان محبت درج است
گر تتبع تو بفرهنگ سروری داری ۸

دین بجز حب علی نیست زآشفته بپرس
بگذر ای شیخ گر انکار ضروری داری ۹

نه خدائی نه پیمبر ولی از غیب آگه
که تو خود علم حصولی و حضوری داری ۱۰