شماره ۱۲۵۱ - با من ای عشق اگر عهد کهن تازه کنی

با من ای عشق اگر عهد کهن تازه کنی
مصحف دل که زهم ریخته شیرازه کنی ۱

حسن را بی مدد تو نبود جلوه به دل
به یکی جذبه بهر هفت تواش غازه کنی ۲

غیر می دفع خمارت نکند وقت صبوح
تا بفردای قیامت که تو خمیازه کنی ۳

پاره پوست که بر چوب ببندد مطرب
به یکی نغمه تواش ساز خوش آوازه کنی ۴

دو جهان بی تو بچشم است چو چشم سوزن
چشم سوزن که بود با تو چو دروازه کنی ۵

چار طبعی که همه مختلف آمد به مزاج
به اشاره تو توانی به یک اندازه کنی ۶

تو همان دست خداوندی معمار ازل
طرح آشفته توانی که شها تازه کنی ۷