هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه از زبان عاشقی بیان می‌شود که از بی‌توجهی معشوق شکایت دارد. شاعر با استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های زیبا، احساسات خود را نسبت به معشوق بیان می‌کند و از او می‌خواهد که به عشق او توجه کند. در این شعر، مفاهیمی مانند عشق، بی‌توجهی، درد فراق و امید به وصال به چشم می‌خورد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عاشقانه عمیق و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و احساسی نیاز دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد فراق و ناامیدی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.

شماره ۱۲۵۰ - مگر ای عشق سر پرسش عشاق نداری

مگر ای عشق سر پرسش عشاق نداری
یا که داری و نظر بر من مشتاق نداری ۱

ایکه زآهنگ مخالف روی از راه بمجلس
راستی آگهی از نغمه عشاق نداری ۲

نه گمانم که شبی روز شود در همه عمر
گر تو چون خور نظری بر همه آفاق نداری ۳

چون توئی چشمه خورشید جهان شد زتو روشن
از چه بر ساحت عاشق سر اشراق نداری ۴

عهدت از مهد بپایان ببرم تا بلحدهم
تا نگوئی سر پائیدن میثاق نداری ۵

مددی زهر غمم میکشد و تلخی تریاق
غفلتت چیست مگر ساقی تریاق نداری ۶

بتغافل مگذر رفته خلافی اگر از من
می بیاور مگر آن آتش حراق نداری ۷

گر من آشفته ام و رند و نظرباز و قلندر
خبر از صومعه زاهد زراق نداری ۸

دست من گیر تو ای دست خدا از سر رحمت
کاینچنین بی سر و پا در همه آفاق نداری ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۴۹ - پرده زرخ کشیدند گلهای نوبهاری
گوهر بعدی:شماره ۱۲۵۱ - با من ای عشق اگر عهد کهن تازه کنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.