هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که در آن از مفاهیمی مانند محبت، عشق، کعبه، سیاهی و نور، و تعالی روحانی سخن گفته می‌شود. شاعر از عشق الهی و دوری از کینه سخن می‌گوید و از تأثیر نور دل در روشنایی زندگی یاد می‌کند. همچنین، انتقادی ظریف به دنیاپرستی و غرور انسان‌ها دارد و بر اهمیت فروتنی و عشق حقیقی تأکید می‌کند.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی موجود در متن برای درک و لذت بردن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مضامین ارتباط برقرار کنند.

شماره ۱۶ - محبت از دل ما شسته نقش کینه خواهی را

محبت از دل ما شسته نقش کینه خواهی را
زیارت می کند چون کعبه برق ما سیاهی را ۱

ز فیض پرتو دل شکرها دارم درین گلشن
که گلچین چراغم کرده باد صبحگاهی را ۲

شهان را چشم بر عالم گشودن عیب می باشد
بیاموزند کاش ازباز خود، صاحب کلاهی را ۳

سیاهی کعبه چند از جامه ی خود می زند بر ما؟
همه کس دارد از عشق این لباس دادخواهی را ۴

نیم در عشق او چون دیگران، آری کجا دارد
خس و خاشاک دریا آبروی خار ماهی را ۵

سلیم آن گل، گذاری کاشکی سوی چمن آرد
که از سر لاله بگذارد هوای کج کلاهی را ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۵ - پیری نشد خزان گل شاخسار ما
گوهر بعدی:شماره ۱۷ - در آشوب جهان، کشتی پر از صهباست مستان را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.