شماره ۳۲ - شعله دارد ز تو آیین غضبناکی را

شعله دارد ز تو آیین غضبناکی را
اجل از طرز تو آموخته بی باکی را ۱

ای جوانان، هنر از پیر بباید آموخت
یاد گیرید ز ما مستی و بی باکی را ۲

مرکز دایره ی موج محیط است زمین
به حقارت منگر این بدن خاکی را ۳

بهر جانی چه کشی این همه تلخی ز جهان
باد شیرینی جان زهر، تو تریاکی را! ۴

چند برهم زند اوراق خود از بیم خزان
گل این باغ که گم کرده خط پاکی را ۵

چرک دنیا همه در جیب تو زاهد جمع است
از کجا یافتی این کیسه ی دلاکی را؟ ۶

عیبجویی من از خصم چنان است سلیم
که می نیشکری طعنه زند تاکی را ۷