شماره ۴۳ - گریه طوفان می کند از نکهت محبوب ما

گریه طوفان می کند از نکهت محبوب ما
همچو دریا باد باشد باعث آشوب ما ۱

کو جنونی تا همه عالم ز ما چینند گل
باغبان تا کی گل خود را کند سرکوب ما ۲

همچو دل ویرانه ای داریم پر گرد و غبار
وز برای خاک رفتن، دست ما جاروب ما ۳

رفته ایم از یاد یاران، گرچه دارد در وطن
کاغذ بادی به کف هر طفل از مکتوب ما ۴

ملک هند از آه ما تاریک شد، زان رو سلیم
در نمی آید به چشم خلق، زشت و خوب ما ۵