هوش مصنوعی:
این شعر از مفاهیمی مانند ویرانی، بیقراری، عشق و جنون سخن میگوید. با تصاویری مانند سیل، صدف در موج، بلبل دیوانه و شمع و پروانه، حس نابودی و بیثباتی را منتقل میکند. همچنین اشارهای به عشق و رابطهی نزدیک بین دل و معشوق دارد و در پایان، به مستی و رمزآلودگی حال شاعر اشاره میشود.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، همراه با تصاویر پیچیده و استعاری، ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی مضامین مانند جنون و مستی نیاز به درک بالاتری از ادبیات و فلسفه دارند.
شماره ۴۴ - می دهد سیل سراغ ره ویرانه ی ما
می دهد سیل سراغ ره ویرانه ی ما
چون صدف در بغل موج بود خانه ی ما ۱
چوب گل بهر دوا در همه گلزار نماند
بلبلان را چه بلایی شده دیوانه ی ما! ۲
در میان دل و او نسبت نزدیکی هست
شمع از موم خود انگیخته پروانه ی ما ۳
بی قراران تو در خاک نگیرند آرام
در طلب توشه کش مور بود دانه ی ما ۴
چیست این مستی منصور، ندانیم سلیم
جرعه ای بیش نخورده ست ز پیمانه ی ما ۵
چون صدف در بغل موج بود خانه ی ما ۱
چوب گل بهر دوا در همه گلزار نماند
بلبلان را چه بلایی شده دیوانه ی ما! ۲
در میان دل و او نسبت نزدیکی هست
شمع از موم خود انگیخته پروانه ی ما ۳
بی قراران تو در خاک نگیرند آرام
در طلب توشه کش مور بود دانه ی ما ۴
چیست این مستی منصور، ندانیم سلیم
جرعه ای بیش نخورده ست ز پیمانه ی ما ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳ - گریه طوفان می کند از نکهت محبوب ما
گوهر بعدی:شماره ۴۵ - عشق دیگر در فغان آورده ناقوس مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
