هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر به زیبایی معشوق و نگاه نافذ او اشاره میکند. همچنین، از عناصر طبیعت مانند آهو، مور، و گلشن برای توصیف معشوق استفاده شده است. در پایان، شاعر از دشواریهای راه عشق سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند 'بخت سیاه' و 'خار و خس راه' نیاز به تجربه و درک بیشتری از زندگی دارند.
شماره ۵۳ - آیینه کجا دیده ست، رخسار چو ماهش را
آیینه کجا دیده ست، رخسار چو ماهش را
با سرمه چه آمیزش، مژگان سیاهش را ۱
گاهی نظری از لطف می کرد به سوی من
بخت سیهم رم داد آهوی نگاهش را ۲
ای مور به این اندام، سرخیل سلیمانی
دیگر چه ازو خواهی، بردار کلاهش را ۳
سنجیده کسی بیند گر جانب این گلشن
برقی به کمین باشد هر برگ گیاهش را ۴
از چشم سلیم ای غیر، پیدا صف مژگان نیست
برداشته با دیده، خار و خس راهش را ۵
با سرمه چه آمیزش، مژگان سیاهش را ۱
گاهی نظری از لطف می کرد به سوی من
بخت سیهم رم داد آهوی نگاهش را ۲
ای مور به این اندام، سرخیل سلیمانی
دیگر چه ازو خواهی، بردار کلاهش را ۳
سنجیده کسی بیند گر جانب این گلشن
برقی به کمین باشد هر برگ گیاهش را ۴
از چشم سلیم ای غیر، پیدا صف مژگان نیست
برداشته با دیده، خار و خس راهش را ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۵۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۲ - خوش آن زمان که سر مهر بود خوبان را
گوهر بعدی:شماره ۵۴ - نگاه باغبانم، می پرستم لاله و گل را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.