هوش مصنوعی:
شاعر در این غزل از احساس تنهایی، ناامیدی و درد عشق نافرجام سخن میگوید. او از بیتوجهی معشوق و رنجهای عاطفی خود مینالد و ترس از دیده شدن ضعفهایش توسط دیگران را بیان میکند. همچنین، اشارهای به مشکلات زندگی و ناتوانی در حل آنها دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاطفی عمیق، ناامیدی و دردهای روحی است که درک آنها برای مخاطبان کمسنوسال دشوار بوده و ممکن است برای آنها سنگین باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و مفاهیم عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۵۸ - مدعی کو تا چراغ محفلم بیند ترا
مدعی کو تا چراغ محفلم بیند ترا
غافل از راه آید و در منزلم بیند ترا ۱
از ترحم سنگ را دل خون شود هر گه چو موج
خنده زن بر گریه ی بی حاصلم بیند ترا ۲
در غم سامان به راه کعبه، ای بت نیستم
راهزن ترسم درون محملم بیند ترا ۳
کاش سوزن بخیه ی اول به چشم خود زند
کز شکاف سینه ترسم در دلم بیند ترا ۴
صحبت ما و تو ای طوفان نگردد برطرف
ناخدا کو تا حریف ساحلم بیند ترا ۵
دست کوته کن سلیم از من، که ترسم روزگار
عاجز از اصلاح کار مشکلم بیند ترا ۶
غافل از راه آید و در منزلم بیند ترا ۱
از ترحم سنگ را دل خون شود هر گه چو موج
خنده زن بر گریه ی بی حاصلم بیند ترا ۲
در غم سامان به راه کعبه، ای بت نیستم
راهزن ترسم درون محملم بیند ترا ۳
کاش سوزن بخیه ی اول به چشم خود زند
کز شکاف سینه ترسم در دلم بیند ترا ۴
صحبت ما و تو ای طوفان نگردد برطرف
ناخدا کو تا حریف ساحلم بیند ترا ۵
دست کوته کن سلیم از من، که ترسم روزگار
عاجز از اصلاح کار مشکلم بیند ترا ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۱۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۷ - چو غنچه نیست نهان از کسی دفینه ی ما
گوهر بعدی:شماره ۵۹ - منم آن مرغ که دل نوحه طراز است مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
