هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، بیانگر عشق و شوق شدید به معشوق و جدایی از اوست. شاعر از مقایسه‌های مختلف مانند کنشت و کعبه، غبار کوی یار و گل بهشت، و اسیری و آزادی برای بیان احساسات خود استفاده می‌کند. همچنین، او از طبیعت و عناصری مانند بلبل و گل برای توصیف حال درونی خود بهره می‌برد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۷۵ - ز حریم کعبه کمتر نبود کنشت ما را

ز حریم کعبه کمتر نبود کنشت ما را
که ز شوق او نمانده، سر خوب و زشت ما را ۱

ز کجا شنیده یارب که غبار کوی یاریم
کند آن کسی که نسبت به گل بهشت ما را ۲

به اسیری ام برد خط چو شوم ز زلف آزاد
خط بندگی برآمد، خط سرنوشت ما را ۳

به بهار باغبانم مسپار گو به دهقان
نتوان چو مرغ راندن ز چمن به کشت ما را ۴

نه سر نوای بلبل، نه دماغ نکهت گل
دل خوش جهان نبیند که چنین سرشت ما را! ۵

مطلب سلیم از ما، خبری ز دین و دنیا
که به حال خود زمانی غم او نهشت ما را ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۴ - در سر کوی تو شب خاک بود بستر ما
گوهر بعدی:شماره ۷۶ - جهان چه می به قدح ریخت بی خبر ما را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.