شماره ۷۶ - جهان چه می به قدح ریخت بی خبر ما را

جهان چه می به قدح ریخت بی خبر ما را
که خاک شد سر و نگذاشت درد سر ما را ۱

محبت عجبی در میانه ی من و اوست
زمانه گر بگذارد به یکدگر ما را ۲

چنان کرشمه به ما می کند، که پنداری
خریده است گل این چمن به زر ما را! ۳

چگونه دل ز غم روزگار برداریم؟
همین رسیده به میراث از پدر ما را ۴

ز بلبلان گلستان سلیم صد فریاد
که از بهار نکردند باخبر ما را ۵