هوش مصنوعی:
این شعر از عشق، جدایی، و رنجهای عاشقانه سخن میگوید. شاعر از آفتاب به عنوان نمادی از عشق و گاهی درد استفاده میکند و به مفاهیمی مانند بیگانگی، انتظار، و رنجهای روحی اشاره دارد. تصاویر شاعرانه مانند 'خون گل ریزد' و 'تیغ پر خون آفتاب' بر احساسات عمیق و گاه تاریک شعر تأکید دارند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه عمیق و تصاویر شاعرانه پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج و جدایی نیاز به بلوغ فکری دارند.
شماره ۸۸ - خون گل ریزد درین باغ پرافسون آفتاب
خون گل ریزد درین باغ پرافسون آفتاب
می زند چون ماه بر شبنم شبیخون آفتاب ۱
عمرها رفت و همان بیگانه ای با ما، مگر
در قیامت گرم خواهی شد به ما چون آفتاب؟ ۲
از بتان هند هر شب محفلم بتخانه است
می رود از خانه ی من صبح بیرون آفتاب ۳
چند از بیم نم طوفان چشم تر، دهم
پیکر شوریده ی خود را چو مجنون آفتاب ۴
هیچ کس را سینه در عشق تو با من صاف نیست
تیغ بر من می کشد آیینه همچون آفتاب ۵
در شب وصلم شبیخون زد بس بر دل سلیم
صبح می آید برون با تیغ پر خون آفتاب ۶
می زند چون ماه بر شبنم شبیخون آفتاب ۱
عمرها رفت و همان بیگانه ای با ما، مگر
در قیامت گرم خواهی شد به ما چون آفتاب؟ ۲
از بتان هند هر شب محفلم بتخانه است
می رود از خانه ی من صبح بیرون آفتاب ۳
چند از بیم نم طوفان چشم تر، دهم
پیکر شوریده ی خود را چو مجنون آفتاب ۴
هیچ کس را سینه در عشق تو با من صاف نیست
تیغ بر من می کشد آیینه همچون آفتاب ۵
در شب وصلم شبیخون زد بس بر دل سلیم
صبح می آید برون با تیغ پر خون آفتاب ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۱۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۷ - سخن ماست سربسر مرغوب
گوهر بعدی:شماره ۸۹ - بر آن سرم که کنم فاش گفتگوی شراب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
