هوش مصنوعی:
این شعر بهارانه از نوبهار و جریان آب در جدولها سخن میگوید و از گلستان و عشق یاد میکند. آب در این متن نماد زندگی، عشق و حتی پرستش است و با تصاویری مانند پروانه، گل و آتش، فضایی شاعرانه و پراحساس خلق میشود. همچنین، اشارهای به تضاد بین مسجد و میخانه دارد که نشاندهندهی دوگانگی در زندگی است.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشارههای غیرمستقیم به مسائل فرهنگی و مذهبی نیازمند سطحی از بلوغ فکری است.
شماره ۹۰ - نوبهار است و به جدول می رود مستانه آب
نوبهار است و به جدول می رود مستانه آب
دارد از یاد گلستان در دهن پیمانه آب ۱
بس که سیراب است از ابر بهاری، دور نیست
چوب گل گر می زند بر آتش دیوانه آب ۲
گلستان عشق را کاوش همه بر آتش است
برگ گل هرگز ندیده چون پر پروانه آب ۳
از ضرورت آب اکنون می پرستند اهل کفر
می شود از بس بت از شرم تو در بتخانه آب ۴
در بدر افتاده ی رزق پریشانی سلیم
از در مسجد طلب نان، از در میخانه آب ۵
دارد از یاد گلستان در دهن پیمانه آب ۱
بس که سیراب است از ابر بهاری، دور نیست
چوب گل گر می زند بر آتش دیوانه آب ۲
گلستان عشق را کاوش همه بر آتش است
برگ گل هرگز ندیده چون پر پروانه آب ۳
از ضرورت آب اکنون می پرستند اهل کفر
می شود از بس بت از شرم تو در بتخانه آب ۴
در بدر افتاده ی رزق پریشانی سلیم
از در مسجد طلب نان، از در میخانه آب ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۰۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۹ - بر آن سرم که کنم فاش گفتگوی شراب
گوهر بعدی:شماره ۹۱ - بهار است و چمن چون روی محبوب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.