شماره ۹۱ - بهار است و چمن چون روی محبوب

بهار است و چمن چون روی محبوب
چو قد یار، هر سروی دل آشوب ۱

دل از موج و دم ماهی گشاید
صفای خانه از آب است و جاروب ۲

کبوتر را فرستادم به سویش
خط آزادی اش دادم ز مکتوب ۳

گروهی نیستند ابنای عالم
که بگذارند یوسف را به یعقوب ۴

به خونخواری جهانی اوفتاده
مرا در پوست، همچون کرم ایوب ۵

قفس از شعله ی آواز ما سوخت
چنین می باشد آتشخانه ی چوب ۶

سخن کردن نمی آید ز هر کس
تو می دانی سلیم این شیوه را خوب ۷