شماره ۱۱۸ - چشم تو ز بیماری خود بر سر ناز است

چشم تو ز بیماری خود بر سر ناز است
مژگان تو همچون شب بیمار دراز است ۱

راهی چو سوی کعبه ی دل نیست، چه حاصل
کز جاده این بادیه چون سینه ی باز است ۲

از سلسله ی بندگی آزاد کسی نیست
در طاعت افلاک، زمین مهر نماز است ۳

آهنگ شکست بت و بتخانه بهانه ست
از هند همین مطلب محمود، ایاز است ۴

تکلیف به آتش نتوان کرد کسی را
چون شمع، زبانم به سر خویش دراز است ۵

بی نغمه سلیم از گل و می دست کشیدیم
شیرازه ی هنگامه ی ما رشته ی ساز است ۶