هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از تشبیه‌های زیبا و تصاویر شاعرانه برای بیان احساسات و مفاهیم عمیق استفاده می‌کند. شاعر از عناصر طبیعت مانند گل، آتش، سرو، و مرغ برای توصیف معشوق و احساسات خود بهره می‌برد. همچنین، مفاهیمی مانند عشق، طلب، رنج، و مرگ نیز در این شعر به چشم می‌خورند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق و انتزاعی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به مرگ و رنج نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح دارد.

شماره ۱۱۹ - آتش گل را اگر باشد شراری، خال اوست

آتش گل را اگر باشد شراری، خال اوست
گر چراغ آیینه ای دارد، گل تمثال اوست ۱

سرو را این جلوه و سامان رعنایی کجاست
طوق قمری کی به حسن نغمه چون خلخال اوست ۲

بستر راحت مرا پهلوست در راه طلب
مرغ را چون خواب آید، بالش پر، بال اوست ۳

نیست پاکان را بجز در کار دنیا اعتبار
خلق را تعظیم مصحف از برای فال اوست ۴

عاجزیم، اما نه چندان کز کسی عاجز شویم
هر که از ما می تواند صرفه بردن، مال اوست ۵

کشتی ما شد بیابان مرگ همچون گردباد
موج این دریا همان از کینه در دنبال اوست ۶

چون توانم دیگری دیدن طلبکارش سلیم؟
رشک دارم من به چشم خود که در دنبال اوست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۸ - چشم تو ز بیماری خود بر سر ناز است
گوهر بعدی:شماره ۱۲۰ - می توان رفتن ز کویش، لیک حسرت در قفاست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.