هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، بیانگر درد و رنج عشق و هجران است. شاعر از تلخی شراب زندگی، ناتوانی در پرواز به دلیل محدودیتها، طولانی بودن شب هجران، و بیوفایی معشوق حتی اگر فرزند باشد، سخن میگوید. همچنین، اشارهای به داستان یعقوب و یوسف دارد و تأکید میکند که در سخن گفتن باید زبان را با دل هماهنگ کرد، همانطور که پیوند شاخ، میوهای بهتر میدهد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، نیاز به درک ادبیات کلاسیک فارسی و بلوغ فکری برای درک مضامین پیچیده مانند هجران، وفا، و درد عشق دارد.
شماره ۱۴۳ - کجا موافق طبع تو ای خردمند است
کجا موافق طبع تو ای خردمند است
شراب ما که به تلخی چو خون فرزند است ۱
چه نسبت است به لاف بلندپروازی
مرا که بال و پرم همچو تیر پیوند است ۲
درازی شب هجران ز حد گذشت، مگر
گلوی مرغ سحر همچو نی پر از بند است؟ ۳
ببین چه بر سر یعقوب آمد از یوسف
وفا مجوی ز معشوق اگرچه فرزند است ۴
برای داغ نخواهد فتیله تا ز کسی
چو بید، جامه ی مجنون او همه بند است ۵
زبان موافق دل کن سلیم وقت سخن
که شاخ، میوه نکوتر دهد چو پیوند است ۶
شراب ما که به تلخی چو خون فرزند است ۱
چه نسبت است به لاف بلندپروازی
مرا که بال و پرم همچو تیر پیوند است ۲
درازی شب هجران ز حد گذشت، مگر
گلوی مرغ سحر همچو نی پر از بند است؟ ۳
ببین چه بر سر یعقوب آمد از یوسف
وفا مجوی ز معشوق اگرچه فرزند است ۴
برای داغ نخواهد فتیله تا ز کسی
چو بید، جامه ی مجنون او همه بند است ۵
زبان موافق دل کن سلیم وقت سخن
که شاخ، میوه نکوتر دهد چو پیوند است ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۲ - مرا ز راز دو عالم، سخن بلندتر است
گوهر بعدی:شماره ۱۴۴ - ساغر گلی ز گلشن بیهوشی من است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.