هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، به زیبایی‌های طبیعت، عشق، فراق، و مفاهیم عمیق زندگی می‌پردازد. شاعر از گل‌ها، باغ، و عناصر طبیعی برای بیان احساسات خود استفاده می‌کند و به موضوعاتی مانند امید، ناامیدی، و گذر زمان اشاره دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات شاعر نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از زندگی دارد.

شماره ۱۵۱ - روی نیکوی ترا تندی خو در کار است

روی نیکوی ترا تندی خو در کار است
در چمن ایمنی از خار سر دیوار است ۱

تارهای کفنم ریشه ی گل شد در خاک
از هوای تو سر تربت من گلزار است ۲

با تو خوش بود طرب، تا تو ز محفل رفتی
جام می بی مزه همچون دهن بیمار است ۳

خنده بر سرو مکن این همه در محفل خویش
جامه ی کوتهش اولی ست که خدمتگار است ۴

باغبان چند به ما منت بیهوده نهد
وعده ی ما و تو ای گل به سر بازار است ۵

از کدورت، به کف اهل صفا، پنداری
برگ سبزی ست، ز بس آینه در زنگار است ۶

از وطن عربده جو را به غریبی بفرست
سیل از کوه به صحرا چو رود، هموار است ۷

هردم آید ز ته چاه دگر فریادش
ناله ی یوسف ما نغمه ی موسیقار است ۸

بس که بی برگ و نوا شد ز خزان باغ، سلیم
باغبان را گل کاغذ به سر دستار است ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۵۰ - شکفتگی به گل رویت آرزومند است
گوهر بعدی:شماره ۱۵۲ - هنوزم از هوس عشق، خارخاری هست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.