هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به بیان ناتوانی و بیحوصلگی انسان در برابر زیباییهای زندگی و طبیعت میپردازد. شاعر اشاره میکند که گاهی انسان حتی توان دیدن زیباییها را ندارد و برخی گناهان مانند توبه در بهار، بخشودنی نیستند. همچنین، او به اهمیت عشق و نیاز به دوست اشاره میکند و بیان میدارد که برای رسیدن به مقصود، نیازی به سفرهای طولانی نیست.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند گناه و توبه ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا سنگین باشد.
شماره ۱۷۴ - پیش رویش مژه را قدرت جنبیدن نیست
پیش رویش مژه را قدرت جنبیدن نیست
دیده داریم، ولی حوصله ی دیدن نیست ۱
هر که زین باغ گذشته ست ادا می فهمد
بر میان دامن سرو از پی گل چیدن نیست ۲
وای بر آنکه کند توبه در ایام بهار
این گناهی ست که مستوجب بخشیدن نیست ۳
شاید این طور توان یک دو قدم پیش افتاد
هیچ بهتر به ره شوق ز لغزیدن نیست ۴
کعبه ی اهل نیاز است در دوست سلیم
حاجت مرحله و بادیه گردیدن نیست ۵
دیده داریم، ولی حوصله ی دیدن نیست ۱
هر که زین باغ گذشته ست ادا می فهمد
بر میان دامن سرو از پی گل چیدن نیست ۲
وای بر آنکه کند توبه در ایام بهار
این گناهی ست که مستوجب بخشیدن نیست ۳
شاید این طور توان یک دو قدم پیش افتاد
هیچ بهتر به ره شوق ز لغزیدن نیست ۴
کعبه ی اهل نیاز است در دوست سلیم
حاجت مرحله و بادیه گردیدن نیست ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۴۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۳ - دلم از آبله ی غم چو کف سوخته است
گوهر بعدی:شماره ۱۷۵ - کدام دل که ز تاب حسد گداخته نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
