شماره ۱۹۷ - در وادی وفا ره و رفتار نازک است

در وادی وفا ره و رفتار نازک است
چون رنگ گل، طبیعت هر خار نازک است ۱

شرم تو کرده با همه کس آشنا ترا
چون برگ لاله، روی تو بسیار نازک است ۲

می بایدم ز کوچه ی سنگین دلان گذشت
با شیشه ای که چون دل بیمار نازک است ۳

خود را به پیری از غم عالم نگاه دار
از گل رسد قصور چو دستار نازک است ۴

وصف متاع خویش مکن هر نفس سلیم
خاموش باش، طبع خریدار نازک است ۵