هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق، وفاداری، شوق و آموختن از معشوق سخن میگوید. همچنین، اشارههایی به مفاهیمی مانند خاکساری، عرفان و آموختن از پیر مغان دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از واژگان و اشارات عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۹۸ - چه منت است اگر شیوه ی وفا آموخت؟
چه منت است اگر شیوه ی وفا آموخت؟
محبتی که به ما می کند، ز ما آموخت ۱
به راه شوق ندانم کدام جلوه ی او
شکسته پایی ما را به نقش پا آموخت ۲
ز دیده آب رود بی غبار کوی توام
بلاست، چشم کسی چون به توتیا آموخت ۳
چو غیر گریه درین باغ رسم دیگر نیست
به حیرتم که گل این خنده از کجا آموخت ۴
سلیم سر مکش از آستان پیر مغان
که هر که خاک درش یافت کیمیا آموخت ۵
محبتی که به ما می کند، ز ما آموخت ۱
به راه شوق ندانم کدام جلوه ی او
شکسته پایی ما را به نقش پا آموخت ۲
ز دیده آب رود بی غبار کوی توام
بلاست، چشم کسی چون به توتیا آموخت ۳
چو غیر گریه درین باغ رسم دیگر نیست
به حیرتم که گل این خنده از کجا آموخت ۴
سلیم سر مکش از آستان پیر مغان
که هر که خاک درش یافت کیمیا آموخت ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۹۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۷ - در وادی وفا ره و رفتار نازک است
گوهر بعدی:شماره ۱۹۹ - شوق بی حد شد و رسوایی دل نزدیک است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.