هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از مفاهیمی مانند شوریدگی، غم، عشق، انتظار و بیقراری سخن میگوید. شاعر از نالههای نی، دلهای آشفتگی، وعدههای فردا و غمهای پنهان میگوید و با استفاده از استعارههایی مانند «موج می» و «چشم زلیخا» به بیان احساسات درونی میپردازد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و احساسی نیاز دارد. همچنین، برخی از استعارهها و اشارات تاریخی یا ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۲۰۲ - آنکه در شور آورد شوریده حالان را می است
آنکه در شور آورد شوریده حالان را می است
ناله ی نی بر دل آشفتگان تیر نی است ۱
گر غمی داری، میی دارم که زنگ از دل برد
صیقل آیینه ی آشفتگان موج می است ۲
وعده ی وصل آن گل رعنا به فردا می دهد
هیچ کس اما نمی داند که آن فردا کی است ۳
ای جرس غافل مشو از خود که همچون رهزنان
کاروان مصر را چشم زلیخا در پی است ۴
پای در گل مانده در گیلان مرا، ورنه سلیم
در فراق ری دلم ویران تر از شهر ری است ۵
ناله ی نی بر دل آشفتگان تیر نی است ۱
گر غمی داری، میی دارم که زنگ از دل برد
صیقل آیینه ی آشفتگان موج می است ۲
وعده ی وصل آن گل رعنا به فردا می دهد
هیچ کس اما نمی داند که آن فردا کی است ۳
ای جرس غافل مشو از خود که همچون رهزنان
کاروان مصر را چشم زلیخا در پی است ۴
پای در گل مانده در گیلان مرا، ورنه سلیم
در فراق ری دلم ویران تر از شهر ری است ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۱ - دلا ز دام صفیری به گلستان بفرست
گوهر بعدی:شماره ۲۰۳ - دل بی لب او خراب خفته ست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.