شماره ۲۰۴ - کی بزم اسیران ترا شمع و چراغ است

کی بزم اسیران ترا شمع و چراغ است
اینجا پر پروانه سیه چون پر زاغ است ۱

دارم هوس نکهتی از سنبل زلفش
افسوس که بخت سیهم موی دماغ است ۲

از محفل حسن تو رسد فیض به خوبان
خورشید کمر بسته ی این پای چراغ است ۳

یک دم ز غم و درد من آسوده نباشد
هسمایه، چو آن عضو که نزدیک به داغ است ۴

بگشود سلیم از تو درگلشن معنی
سین سر نام تو کلید در باغ است ۵