شماره ۲۰۷ - به گلشن بی تو سروم دود آه است

به گلشن بی تو سروم دود آه است
به چشمم سبزه چون مژگان سیاه است ۱

دلم را یاد تیغش تازه دارد
چو آن آبی که در برگ گیاه است ۲

به خاک راه او از سنگ طفلان
تنم چون سایه سر تا پا سیاه است ۳

چه سان خورشید گویم روی او را
که مصحف را غلط خواندن گناه است ۴

سلیم از راه خوبان برنخیزد
چو نقش پا کسی کو سر به راه است ۵