هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، به موضوعاتی مانند شکستن پیمان، عشق، و ظرافتهای زبانی میپردازد. شاعر از بیوفایی و بهانهجوییها شکایت میکند و به عشق و محبت اشاره دارد. همچنین، با استفاده از استعارههای زیبا، اهمیت هوشیاری و ظرافت در گفتار را بیان میکند.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از استعارهها و اشارات ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۲۲۰ - پی شکستن پیمان بهانه بسیار است
پی شکستن پیمان بهانه بسیار است
گرم خموش نسازی فسانه بسیار است ۱
به هند، شعله ی آه ضعیف من چه کند
که چون قلمرو تقویم، خانه بسیار است ۲
ستارگان همه غارتگران سامانند
بهوش باش که موش خزانه بسیار است ۳
ز حرفم آنچه نفهمی به لطف خود بگذر
زبان موی شکافان چو شانه بسیار است ۴
سری به حرف محبت سلیم اگر داری
به خاطرم غزل عاشقانه بسیار است ۵
گرم خموش نسازی فسانه بسیار است ۱
به هند، شعله ی آه ضعیف من چه کند
که چون قلمرو تقویم، خانه بسیار است ۲
ستارگان همه غارتگران سامانند
بهوش باش که موش خزانه بسیار است ۳
ز حرفم آنچه نفهمی به لطف خود بگذر
زبان موی شکافان چو شانه بسیار است ۴
سری به حرف محبت سلیم اگر داری
به خاطرم غزل عاشقانه بسیار است ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۲۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۹ - یوسف هندی نژاد من مرا از بر گریخت
گوهر بعدی:شماره ۲۲۱ - به خاک هند مرا تاب زیستن ز کجاست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.