شماره ۲۲۶ - به نقش طالع ما چشم قرعه حیران است

به نقش طالع ما چشم قرعه حیران است
کتاب همچو گل از فال ما پریشان است ۱

به خط رسانده بسی عشق ما نکویان را
بیاض دیده ی ما پر ز خط خوبان است ۲

به وادیی که من از شوق گم شدم، کعبه
سیاه خانه نشینی ازان بیابان است ۳

هزار نامه ام از بیم غیر، قاصد را
به زیرپوست چو جلد کتاب پنهان است ۴

محبتی که بود در میان اهل جهان
چو آشنایی دهقان و آسیابان است ۵

خوشم که پیر خرابات خوانده فرزندم
که همچنین پدری باب ما یتیمان است ۶

خدنگ غمزه بجز قصد اهل دل نکند
حذر که ابروی خوبان کمان شیطان است ۷

ز بس که بی رخت افسرده است، پنداری
که اول گل ما آخر چراغان است ۸

سلیم سرو سراسر روی هوس دارد
خیال کرده که لاهور هم صفاهان است ۹