هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از طبیعت و عناصر آن مانند غنچه، لاله، سرو و بید مجنون برای بیان احساسات عمیق انسانی مانند اندوه، تنهایی و غرور استفاده میکند. همچنین به مفاهیمی مانند ناپایداری جهان و سرنوشت انسان اشاره دارد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۴۴ - غنچه دلتنگ و لاله در خون است
غنچه دلتنگ و لاله در خون است
زین چمن برگ عیش بیرون است ۱
ز آشنایان ما درین گلشن
سرو موزون و بید مجنون است ۲
نوحه بر حال خویش دارد سرو
این چنین است هر که موزون است ۳
آسمانش به خاک زنده کند
هر که مغرور زر چو قارون است ۴
راه از پای ما به خون خفته ست
نیست شبگیر، این شبیخون است! ۵
پر به فکر جهان سلیم مپیچ
کس چه داند که این جهان چون است ۶
زین چمن برگ عیش بیرون است ۱
ز آشنایان ما درین گلشن
سرو موزون و بید مجنون است ۲
نوحه بر حال خویش دارد سرو
این چنین است هر که موزون است ۳
آسمانش به خاک زنده کند
هر که مغرور زر چو قارون است ۴
راه از پای ما به خون خفته ست
نیست شبگیر، این شبیخون است! ۵
پر به فکر جهان سلیم مپیچ
کس چه داند که این جهان چون است ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۱۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۳ - ز جوش ناله به دل اضطراب بسیار است
گوهر بعدی:شماره ۲۴۵ - ز دوری تو مرا خوشدلی میسر نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
