شماره ۲۴۸ - بهار آمد و ما را به باغ راهی نیست

بهار آمد و ما را به باغ راهی نیست
شکفته شد چمن و رخصت نگاهی نیست ۱

چو لاله در ته باران نشسته آن مستم
که غیر سایه ی ابرم دگر پناهی نیست ۲

شراب با رخ زردم چه کارها که نکرد
به روزگار چنین آب زیرکاهی نیست ۳

چو مور بر سر غربال در جهان خراب
به هیچ جا نگذاریم پا که چاهی نیست ۴

امید فیض اگر هست از گدایان است
بجز کلاه نمد، پشم در کلاهی نیست ۵

رسیده کار به جان، گر سلیم ازان بدخو
گناه خویش بپرسد کسی گناهی نیست ۶