شماره ۲۶۹ - بیا که فصل خوش روزگار نزدیک است

بیا که فصل خوش روزگار نزدیک است
زمان سیر گل و لاله زار نزدیک است ۱

فتاده ام به طلسم قفس، چه چاره کنم
ز باغ دورم و فصل بهار نزدیک است ۲

به حرف عشق، همین کوهکن بود امروز
که پاره ای سخن او به کار نزدیک است ۳

نوید دولت دنیا چنان بود کز مهر
دهند مژده به مجرم که دار نزدیک است ۴

چو نیست قوت یک گام رفتنم از ضعف
چه سود ازین که ره کوی یار نزدیک است ۵

حدیث قرب وطن پیش من مگوی، چه سود
که سیل بادیه را کوهسار نزدیک است ۶

به خانه می نتوان خورد در بهار سلیم
کنار کشت و لب جویبار نزدیک است ۷