شماره ۲۷۱ - ره بیرون شدنم زین چمن از یاد شده ست

ره بیرون شدنم زین چمن از یاد شده ست
سبزه در رهگذرم رشته ی صیاد شده ست ۱

در ره مرغ دلم آنکه نهد دام فریب
خبرش نیست که از دام که آزاد شده ست ۲

نکهت او چو نسیم آورد، از هوش رویم
آتش خرمن ما سوختگان باد شده ست ۳

همچو می لطف و غضب را به هم آمیخته است
آن جفا پیشه ببینید چه استاد شده است! ۴

کم نشد زمزمه ی جغد ز ویرانه ی ما
در چه روز خوشی این غمکده بنیاد شده ست! ۵

دل چون شیشه ام از بس به جفا خوی گرفت
این زمان سخت تر از بیضه ی فولاد شده ست ۶

رفت بر باد فنا، تاج و نگین خسرو
این همه از اثر کشتن فرهاد شده ست ۷

می برد تشنه لبم جانب بغداد، سلیم
دم آبی که نصیب از شط بغداد شده ست ۸