هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از مفاهیمی مانند رنج و راحتی، اسارت و آزادی، و درک نشدن توسط دیگران سخن میگوید. شاعر از عناصری مانند گل، خار، مرغان قفس، و دجله برای بیان احساسات خود استفاده کرده است. همچنین، اشارهای به طعنههای دیگران و پذیرش آن به عنوان بخشی از زندگی دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از زندگی دارد.
شماره ۲۹۸ - راحتی ما را اگر می باشد از آزار ماست
راحتی ما را اگر می باشد از آزار ماست
بوی گل در خانه از خار سر دیوار ماست ۱
حال مرغان قفس را پیش گل خواهیم گفت
رشته ی انگشت ما انگشتر زنهار ماست ۲
غیر مژگانم سحاب دجله افشان کس ندید
این روش در دودمان ابر دریابار ماست ۳
هیچ کس حال سر ما را نمی داند که چیست
عالمی را چشم همچون صبح بر دستار ماست ۴
عیب دیگر گر گمان داری سلیم آن را بگوی
طعنه ی مستی مزن بر ما که آن خود کار ماست ۵
بوی گل در خانه از خار سر دیوار ماست ۱
حال مرغان قفس را پیش گل خواهیم گفت
رشته ی انگشت ما انگشتر زنهار ماست ۲
غیر مژگانم سحاب دجله افشان کس ندید
این روش در دودمان ابر دریابار ماست ۳
هیچ کس حال سر ما را نمی داند که چیست
عالمی را چشم همچون صبح بر دستار ماست ۴
عیب دیگر گر گمان داری سلیم آن را بگوی
طعنه ی مستی مزن بر ما که آن خود کار ماست ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۷ - ای گل دگر ز دست کجا می گذارمت
گوهر بعدی:شماره ۲۹۹ - رفتی و از نقش رویت دیده ی خونین پر است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.