هوش مصنوعی: این متن شعری است که از مفاهیمی مانند رنج و راحتی، اسارت و آزادی، و درک نشدن توسط دیگران سخن می‌گوید. شاعر از عناصری مانند گل، خار، مرغان قفس، و دجله برای بیان احساسات خود استفاده کرده است. همچنین، اشاره‌ای به طعنه‌های دیگران و پذیرش آن به عنوان بخشی از زندگی دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از زندگی دارد.

شماره ۲۹۸ - راحتی ما را اگر می باشد از آزار ماست

راحتی ما را اگر می باشد از آزار ماست
بوی گل در خانه از خار سر دیوار ماست ۱

حال مرغان قفس را پیش گل خواهیم گفت
رشته ی انگشت ما انگشتر زنهار ماست ۲

غیر مژگانم سحاب دجله افشان کس ندید
این روش در دودمان ابر دریابار ماست ۳

هیچ کس حال سر ما را نمی داند که چیست
عالمی را چشم همچون صبح بر دستار ماست ۴

عیب دیگر گر گمان داری سلیم آن را بگوی
طعنه ی مستی مزن بر ما که آن خود کار ماست ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۹۷ - ای گل دگر ز دست کجا می گذارمت
گوهر بعدی:شماره ۲۹۹ - رفتی و از نقش رویت دیده ی خونین پر است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.