هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به بیان مفاهیمی مانند هنر، تقدیر، ناپایداری زندگی، و رنجهای انسانی میپردازد. شاعر از هنر و شعر خود سخن میگوید، از ناپایداری دنیا و از دست دادن زیباییها میترسد، و به رنجهایی که در زندگی با آنها مواجه است اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و ناپایداری دنیا ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
شماره ۳۰۹ - با وجود صد هنر، لافم ز شعر دلکش است
با وجود صد هنر، لافم ز شعر دلکش است
خامه در دست هنرور، تیر روی ترکش است ۱
روزی کس کی خورد هرگز کسی، زان چوب را
آب نتواند فرو بردن که رزق آتش است ۲
در چمن ترسم رود آخر به تاراج خزان
آنچه اسباب تعلق غنچه را در مفرش است ۳
نفس را تحریک نتوان کرد در لهو و لعب
تازیانه آفتی باشد چو توسن سرکش است ۴
قسمت ما نیست آبی در جهان، ورنه سلیم
آنچه بسیار است در غمخانه ی ما، آتش است ۵
خامه در دست هنرور، تیر روی ترکش است ۱
روزی کس کی خورد هرگز کسی، زان چوب را
آب نتواند فرو بردن که رزق آتش است ۲
در چمن ترسم رود آخر به تاراج خزان
آنچه اسباب تعلق غنچه را در مفرش است ۳
نفس را تحریک نتوان کرد در لهو و لعب
تازیانه آفتی باشد چو توسن سرکش است ۴
قسمت ما نیست آبی در جهان، ورنه سلیم
آنچه بسیار است در غمخانه ی ما، آتش است ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۶۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۸ - بجز نسیم که آن زلف تابدار شکست
گوهر بعدی:شماره ۳۱۰ - معنی رنگین به هر اندیشه نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.