هوش مصنوعی:
این متن به موضوع عشق و رنجهای ناشی از آن میپردازد. شاعر بیان میکند که عاشقان از گناه نمیهراسند و عشق مانند خورشید همه چیز را پاک میکند. او از درد دل و رنجهای عشق سخن میگوید و اشاره میکند که عشق میتواند همه چیز را تحت تأثیر قرار دهد. همچنین، شاعر به بیثباتی و ناپایداری زندگی اشاره کرده و از مقایسههای نمادین مانند لیلی و مجنون استفاده میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات نمادین و تمثیلها نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.
شماره ۳۳۳ - گر عاشقی، از گنه چه باک است
گر عاشقی، از گنه چه باک است
خورشید به هرچه تافت پاک است ۱
داغ دلم از غبار خاطر
چون حلقه ی دام، زیر خاک است ۲
هرجا برخاست صرصر عشق
آنجا دو جهان، دو مشت خاک است ۳
نسبت ازلی اگر نباشد
چون نخل کدو شبیه تاک است؟ ۴
تا چند گره زنیم چون دام
بر پرده ی دل که چاک چاک است ۵
لیلی هر چند آن قدر نیست
مجنون ز برای او هلاک است ۶
صد جامه اگر چو گل بپوشم
در نیم نفس، تمام چاک است ۷
ناخن همه کس سلیم دارد
گر سینه نمی کند چه باک است ۸
خورشید به هرچه تافت پاک است ۱
داغ دلم از غبار خاطر
چون حلقه ی دام، زیر خاک است ۲
هرجا برخاست صرصر عشق
آنجا دو جهان، دو مشت خاک است ۳
نسبت ازلی اگر نباشد
چون نخل کدو شبیه تاک است؟ ۴
تا چند گره زنیم چون دام
بر پرده ی دل که چاک چاک است ۵
لیلی هر چند آن قدر نیست
مجنون ز برای او هلاک است ۶
صد جامه اگر چو گل بپوشم
در نیم نفس، تمام چاک است ۷
ناخن همه کس سلیم دارد
گر سینه نمی کند چه باک است ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۳۵۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۳۲ - عاشقانیم، به ما طعنه ی دیگر خود نیست
گوهر بعدی:شماره ۳۳۴ - مرا گوش از بهر پیغام اوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.