شماره ۳۳۵ - همه تن خون دل من همچو دهان زخم است

همه تن خون دل من همچو دهان زخم است
همه اندام من از درد، مکان زخم است ۱

چاره ی درد دلم کاوش مژگان تو کرد
این غلط بوده که الماس زیان زخم است ۲

زخم از بس به سر زخم بود بر دل من
تا جگر تیر تو آنجا به میان زخم است ۳

باورم نیست که تا روز قیامت برود
حسرت روی تو در دل چو نشان زخم است ۴

مرهم از زخم دلم می کشد آزار سلیم
بی سبب نیست اگر دشمن جان زخم است ۵