شماره ۳۴۷ - گلی به رنگ رخش گلستان ندارد هیچ

گلی به رنگ رخش گلستان ندارد هیچ
بهار گلشن حسنش خزان ندارد هیچ ۱

چه دست بر کمرش بردن و چه خمیازه
که چون میان دو مصرع، میان ندارد هیچ ۲

کسی که رفته چو نور نظر مرا از چشم
نشانش از که بجویم، نشان ندارد هیچ ۳

نتیجه ای که دهد راستی، تهیدستی ست
الف همیشه برای همان ندارد هیچ ۴

بریز خون سلیم و برو فراغت کن
کسی به همچو تویی این گمان ندارد هیچ ۵