هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که به موضوعاتی مانند عشق، رهایی از تعلقات دنیوی، انتقاد از ریاکاری، و ارزش دوستی و عقلانیت می‌پردازد. در برخی ابیات، شاعر از می و میخانه به عنوان نماد رهایی و حقیقت استفاده کرده و در برخی دیگر به انتقاد از лицنگاری و ریاکاری پرداخته است. همچنین، در ابیاتی به ارزش عشق و دوستی اشاره شده و در نهایت، شاعر به آرامش و خردمندی در مواجهه با مشکلات زندگی توصیه می‌کند.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، برخی اشارات به می و میخانه ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد. با این حال، این مفاهیم به صورت نمادین بیان شده‌اند و برای درک بهتر، مخاطب باید از ظرفیت فکری و تجربه کافی برخوردار باشد.

شماره ۳۵۹ - چند چون مرغ کسی بادیه پیما باشد؟

چند چون مرغ کسی بادیه پیما باشد؟
زر ماهی ز سفر کردن دریا باشد ۱

سایه ی بال هما بستر آسایش نیست
ای خوش آن خواب که در سایه ی عنقا باشد ۲

محتسب چون به در میکده آید، گوید
پیر میخانه که: خوش باشد، اگر جا باشد! ۳

شیخ حیف است که در حلقه ی مستان آید
بگذارید که در صومعه تنها باشد ۴

شست و شویی بده ای باطن می زاهد را
که دگر طعنه به مستان نزند، تا باشد ۵

دوستی نیست خصومت که ترقی نکند
در دلش کینه ی من روغن و دیبا باشد ۶

عقل و دین و دل و جان را همه از ما بردی
ای بت عهدشکن، پیش تو اینها باشد ۷

آفتابی تو و عالم به وجود تو خوش است
حیف باشد که نباشی تو و دنیا باشد ۸

جام می گیر سلیم این همه آشفته مباش
غم عالم نخورد مرد چو دانا باشد ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۵۸ - طالع من شد ضعیف از بس غم افلاک خورد
گوهر بعدی:شماره ۳۶۰ - زین چرخ ستمکشان نرستند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.