هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به موضوعات عشق، عقل و دیوانگی، رازداری و خردمندی میپردازد. شاعر از بلبل و عشق سخن میگوید، به عاقلی که از عشق دوری میکند اشاره میکند و از دیوانهای یاد میکند که از دنیا بیخبر است. همچنین، به اهمیت رازداری و سکوت در رسیدن به آرامش اشاره دارد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'دیوانه' و 'عشق' نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک صحیح دارند.
شماره ۳۶۳ - فصلی چنین که بلبل، از شوق جوش دارد
فصلی چنین که بلبل، از شوق جوش دارد
ننهد پیاله از کف، هرکس که هوش دارد ۱
از عاقلی نباشد الفت به عشق کردن
تابوت ناخدا را دریا به دوش دارد ۲
از یار مصلحت نیست آهنگ شکوه کردن
چون دف به حلقه ما دیوار گوش دارد ۳
دیوانه را غباری بر خاطر از جهان نیست
داند که من چه گفتم هرکس که هوش دارد ۴
سیارگان افلاک، خصمند منعمان را
از کیسه باخبر باش، این خانه موش دارد ۵
راحت سلیم خواهی، کوتاه کن زبان را
آسودگی به محفل، شمع خموش دارد ۶
ننهد پیاله از کف، هرکس که هوش دارد ۱
از عاقلی نباشد الفت به عشق کردن
تابوت ناخدا را دریا به دوش دارد ۲
از یار مصلحت نیست آهنگ شکوه کردن
چون دف به حلقه ما دیوار گوش دارد ۳
دیوانه را غباری بر خاطر از جهان نیست
داند که من چه گفتم هرکس که هوش دارد ۴
سیارگان افلاک، خصمند منعمان را
از کیسه باخبر باش، این خانه موش دارد ۵
راحت سلیم خواهی، کوتاه کن زبان را
آسودگی به محفل، شمع خموش دارد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۲۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶۲ - عمرها رفت و نشد نام زلیخایی بلند
گوهر بعدی:شماره ۳۶۴ - امشب گل شکفتگی ما دو رنگ بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.