شماره ۳۷۳ - در چمن دوش صبا بوی تو سودا می کرد

در چمن دوش صبا بوی تو سودا می کرد
گل به کف داشت زر و غنچه گره وا می کرد ۱

سرو قد تو ز بیرون چو خرامان بگذشت
چمن از رخنه ی دیوار تماشا می کرد ۲

نتوان کام به زور از لب معشوق گرفت
گر میسر شدی این کار، زلیخا می کرد ۳

گوشه گیری چو من ایام ندیده ست، کجاست
آنکه دایم هوس دیدن عنقا می کرد ۴

رخصت گریه مرا نیست، وگرنه مژه ام
خنده ی موج، گره بر لب دریا می کرد ۵

آنچه در حوصله گنجد به طلب، گر موسی
زود بیهوش نمی گشت تماشا می کرد ۶

نتوانم که کشم منت بیگانه سلیم
چاره ی درد دلم ورنه مسیحا می کرد ۷